Lactosevrije kazen
Welke kazen kun je eten als je lactose-intolerant bent?
De ernst van een intolerantie verschilt van persoon tot persoon. Gelukkig hoeft bij een intolerantie de consumptie van zuivelproducten, en meer bepaald kaas, niet volledig te worden geschrapt.
Alle kazen bevatten per definitie melk. En dus ook lactose?
Het is belangrijk te weten dat sommige kazen geen lactose bevatten en dus door de meeste mensen met een lactose-intolerantie kunnen worden gegeten.
Lactose-intolerantie: wat houdt dat in?
Lactose is een suiker, de belangrijkste suiker in melk. Deze melksuiker bestaat uit twee moleculen: glucose en galactose. Om lactose door het lichaam te kunnen opnemen, splitst een enzym genaamd lactase de lactose in twee eenvoudige suikers: glucose en galactose.
Een lactasedeficiëntie leidt ertoe dat het lichaam geen significante hoeveelheden lactose kan verteren, wat symptomen zoals buikkrampen, diarree en winderigheid veroorzaakt.
Over het algemeen geldt: hoe langer een kaas rijpt, hoe minder lactose hij bevat. De bacteriën in de kaas zetten de lactose in de loop van de tijd om in melkzuur. Laten we terugkomen op het voorbeeld van oude Parmigiano. Na 18 maanden kunnen we garanderen dat onze kaas lactosevrij is, omdat het lactosegehalte van nature lager is dan 0,1 g/100 g.
Verkrijgbaar in de meeste biologische winkels!
Lactosevrije kazen, wilt u meer weten?
Geiten- en schapenkaas bevatten zeer weinig lactose
Geiten- en schapenkaas bevatten van nature weinig lactose en worden daarom over het algemeen goed verdragen door iedereen. Om echter te garanderen dat de kaas “lactosevrij” is, moet deze regelmatig door een officiële instantie worden geanalyseerd en moet het lactosegehalte lager zijn dan 0,1 g /100 g.
Fris kaas zonder lactose: lekker voor iedereen die zich goed wil voelen
Lactosevrije kaas en verse zuivelproducten: geen concessies op het gebied van smaak.
Deze kazen worden gemaakt met lactosevrije melk. Hiervoor voegt de fabrikant lactase (eiwitten) toe aan de melk. De enzymen doen vervolgens hun werk en splitsen de lactose op natuurlijke wijze af in glucose en galactose.
De lactosevrije melk wordt vervolgens gebruikt voor de productie van verse kazen zoals mozzarella, kwark, roomkaas, gouda, edam…
Deze techniek kan ook worden toegepast bij de productie van melk, verse room, boter en yoghurt.
Dankzij dit soort processen kunnen mensen met lactose-intolerantie weer genieten van de heerlijke smaak van zuivelproducten, zonder last te hebben van ongemakken.
Gerijpte kazen bevatten slechts sporen van lactose
Harde kazen met een lange rijpingstijd bevatten het minste lactose. Hoe ouder de kaas, hoe meer lactose door bacteriën wordt omgezet in melkzuur. Voorbeelden hiervan zijn oude Comté en oude Tomme.
Om consumenten echter te garanderen dat de kaas lactosevrij is, moet deze regelmatig door een officiële instantie worden geanalyseerd en moet het lactosegehalte lager zijn dan 0,1 g/100 g.
Maar u moet wel opletten bij de aankoop van een van deze kazen. Een Parmigiano die bijvoorbeeld minstens 18 maanden heeft gerijpt, bevat nog maar sporen van lactose. Let daar dus op bij de aankoop van een kaas van die leeftijd, want in de handel vindt men regelmatig Parmigiano’s die slechts 10 maanden hebben gerijpt, waardoor hun lactosegehalte nog te hoog is voor iemand met een lactose-intolerantie.
Plantaardige alternatieven voor lactosevrije kazen
Er bestaan ook vervangingsmiddelen voor traditionele kazen, die gegarandeerd lactosevrij zijn. Ze worden niet langer ‘kaas’ genoemd, maar meer specifiek ‘plantaardige kaas’ of ‘veganistische alternatieven voor kaas’ of ook ‘fauxmages’, ‘vomages’ of ‘veganistische kaas’, omdat ze eruit zien als kaas (vers, hard of romig) en een vergelijkbare smaak hebben. Maar ze zijn niet afkomstig uit de dierenwereld. Ze worden gemaakt van plantaardige melk, soja, tofu of oliehoudende zaden. Voor mensen met een intolerantie is het belangrijk om te weten dat deze plantaardige vervangers geen lactose bevatten, maar wel gluten.